Każde dziecko widzi świat na swój sposób.
Nie zawsze jednak potrafi w pełni wykorzystywać swoje możliwości wzrokowe – nawet jeśli wyniki badań okulistycznych mieszczą się w normie.
Badanie funkcjonalne wzroku pozwala zrozumieć, jak dziecko faktycznie używa wzroku w codziennym życiu – podczas zabawy, nauki, ruchu czy komunikacji.

W Centrum Rehabilitacji Grawitacja badanie to prowadzone jest w formie obserwacji, standaryzowanych testów i zabawy, w bezpiecznej, spokojnej atmosferze.
Celem nie jest tylko określenie ostrości widzenia, ale poznanie sposobu, w jaki dziecko spostrzega i interpretuje otoczenie.

 

Na czym polega funkcjonalna ocena widzenia

Ocena funkcjonalna wzroku polega na obserwacji, jak dziecko korzysta ze wzroku w praktyce – czyli jak śledzi przedmioty, reaguje na bodźce i przetwarza informacje wzrokowe.
To badanie różni się od klasycznej diagnostyki okulistycznej – nie koncentruje się na samych parametrach wzroku, ale na jego użyteczności i funkcjonalności.

Podczas spotkania terapeuta ocenia m.in.:

  • ruchomość gałek ocznych i sposób, w jaki dziecko wykonuje ruchy śledzenia oraz wodzenia,
  • fiksację wzrokową, czyli zdolność utrzymania wzroku na przedmiocie,
  • przerzutność wzrokową – płynne przenoszenie spojrzenia między obiektami,
  • wyodrębnianie z tła, czyli umiejętność skupienia uwagi na istotnym bodźcu,
  • koordynację wzrokowo-ruchową i reakcje na światło, kontrast, kształt czy kolor.

Wyniki obserwacji pomagają określić, czy dziecko potrafi funkcjonalnie korzystać ze swojego wzroku, a także jakie sytuacje lub bodźce sprawiają mu trudność.

rehabilitacja funkcjonlana 9

  • rehabilitacja funkcjonlana 9

Co obejmuje ocena funkcjonalna widzenia

Podczas badania terapeuta analizuje, jak dziecko:

  • odnajduje i rozpoznaje przedmioty w przestrzeni,
  • reaguje na twarze, gesty i mimikę,
  • spostrzega elementy w ruchu,
  • wykorzystuje wzrok do eksplorowania otoczenia, zabawy i komunikacji.

Ważnym etapem jest także ocena percepcji wzrokowej, czyli zdolności rozpoznawania i interpretacji tego, co dziecko widzi.
Specjalista obserwuje, jak dziecko reaguje na zmiany światła, kontrastu, odległości czy koloru, a następnie określa jego cele widzenia – np. czy potrafi utrzymać kontakt wzrokowy, śledzić obrazki, wskazywać elementy lub nawiązywać komunikację wzrokową.

Funkcjonalność wzroku i adaptacje wzrokowe

Celem oceny jest ustalenie, na ile dziecko potrafi wykorzystywać wzrok w sposób funkcjonalny – czyli do działania, poznawania, komunikowania się i zabawy. Nawet przy ograniczonej ostrości wzroku można znaleźć strategie i narzędzia, które wspierają codzienne funkcjonowanie. W razie potrzeby specjalista zaleca adaptacje wzrokowe, takie jak:

  • odpowiednie oświetlenie i kontrasty,
  • dobór materiałów o większych rozmiarach lub wyraźniejszych barwach,
  • modyfikacje pozycji ciała podczas pracy wzrokowej,
  • wykorzystanie pomocy optycznych i nieoptycznych.

Dzięki temu dziecko może efektywniej korzystać ze swoich możliwości wzrokowych, a otoczenie może zostać dostosowane do jego potrzeb.

rehabilitacja funkcjonlana 9

rehabilitacja funkcjonlana 9

Znaczenie oceny wzroku dla terapii i komunikacji

Ocena funkcjonalna jest szczególnie istotna u dzieci z niepełnosprawnością ruchową, neurologiczną lub ze spektrum autyzmu, gdzie trudności wzrokowe mogą wpływać na rozwój poznawczy i społeczny. Pozwala dobrać odpowiednie metody terapii, pomoce dydaktyczne oraz strategie komunikacyjne.

W przypadku dzieci korzystających z komunikacji alternatywnej (AAC), ocena wzroku umożliwia dopasowanie materiałów – np. obrazków, tablic, znaków graficznych lub komunikatorów – do indywidualnych możliwości wzrokowych dziecka.

Dzięki temu narzędzie komunikacyjne staje się bardziej dostępne i czytelne, a dziecko może skuteczniej porozumiewać się z otoczeniem.

Jak przebiega badanie w Centrum Rehabilitacji Grawitacja

Spotkanie odbywa się w spokojnym, dostosowanym do dziecka otoczeniu.
Specjalista prowadzi ocenę w formie obserwacji i zabawy, często z udziałem rodzica.
Na podstawie zebranych informacji określa profil widzenia dziecka, jego mocne strony, trudności oraz potencjał do rozwoju funkcjonalnego widzenia.
W razie potrzeby proponowane są dalsze działania terapeutyczne lub konsultacje z okulistą dziecięcym, tyflopedagogiem lub terapeutą widzenia.